Raca vs B.R.O. [beef]

O tym beefie miałem napisać dopiero wtedy, kiedy będzie ostatecznie zakończony, ale nie da się. Słuchacze w Polsce nie umieją normalnie podejść do problematyki beefu i raz po raz widzę wypowiedzi, w których padają zazwyczaj skrajności. Najpierw chór staje po jednej stronie, potem ktoś tam stwierdzi, że jak im się przeciwstawi to wyjdzie na inteligentnego, znajdzie kilku kompanów i tak to się kręci. Znamienne dla takiej sytuacji jest to, że zazwyczaj żadna ze stron nie ma racji, a prawda leży po środku.

 Nie rozumiem, czemu ludziom taki problem sprawia zwyczajna TRZEŹWA i OBIEKTYWNA ocena sytuacji z boku? W tym wypadku Raca od dłuższego czasu coś tam się pruł do Blondyny, jednak, kto kurwa mówi, że świadczy to od razu o chęci dissu? Jak mi się coś nie podoba, to mam o tym nie pisać, bo jest to równoznaczne, z dissem? Co to za z dupy logika? Potem wyszedł „Gracz za graczem”, do tematyki, którego przykład B.R.O. zwyczajnie pasował, więc został wpleciony. Tutaj piłeczka była po stronie zaczepionego, mógł odpowiedzieć, albo nie. Postanowił odpowiedzieć i spoko, miał do tego święte prawo. Potem zgodnie ze schematem dissu otrzymaliśmy drugi cios ze strony atakującego, a B.R.O. się obsrał i udaje, że nie słuchał utworu. Kto mu podpowiada taką strategię nie wiem, ale jest bezsensu, bo taką linię należy przyjąć PRZED rozpoczęciem ewentualnego beefu, a nie trakcie. Ten, kto stosuje takie „sztuczki” w trakcie ten jest przegrany i tyle. Jakościowo też wygrał Raca, mimo obsrania przez Bonsona i gorszego warsztatu niż oponent, który jednak nie miał nawet pół argumentu.

            Inną kwestią jest wiarygodność racucha, o której dobrze napisał Mój Człowiek Jabol:

Zawsze gdy Raca wjeżdża ze swoimi gorącymi panczami o lamusach parskam śmiechem. prześmieszny koleś, jedno z najbardziej zjebanych zjawisk w polskim rapie ostatnich lat.

W stwierdzeniu tym jest oczywiście 100 procent racji, jednak zauważmy, że jest to BEEF RAPERÓW A NIE KURWA ZAWODNIKÓW MMA i to czy ktoś wygląda jak B.R.O. czy jak Raca czy może jak Popek nie ma żadnego znaczenia – liczy się jakość panczy, panczy i jeszcze raz panczy. Prosta matematyka – kto napisze lepszy diss (a diss składa się z panczy, jak powszechnie wiadomo – przyp. red.) ten wygrywa i koniec. Kto myśli inaczej chyba za dużo razy oglądał Notoriousa albo gada po nocach z Tupakiem, nie widzę innego wytłumaczenia.